Kamervragen over ecosysteembenadering

- 22 februari 2008 -

Staatsbosbeheer kiest voor spontane natuurontwikkeling, ook al gaat dat ten koste van bepaalde vogelsoorten. De vraag is of de Europese regelgeving dat toelaat. CDA-Kamerlid Annie Schreijer-Pierik heeft schriftelijke vragen gesteld aan LNV minister Gerda Verburg over ontwikkeling van de vogelstand in de Oostvaardersplassen.

Naar aanleiding van de publicatie in Bionieuws
(2 februari) van de recente vogelinventarisaties wil Schreijer-Pierik meer weten over de natuurontwikkeling in het gebied. In tien jaar tijd blijken 21 van de 91 broedvogelsoorten uit het natuurgebied verdwenen te zijn. Die afname is volgens vogelkenners te wijten aan de sterke toename van he taantal grote grazers. Uit septembertellingen van Staatsbosbeheer blijkt dat er momenteel ruim 3500 grote grazers in het gebied leven: ruim tweeduizend edelherten, vijfhonderd Heckrunderen en bijna duizend Konikpaarden.

'Is het waar dat ook veldmuizen, reptielen, insecten en verschillende riet- en grassoorten onder druk staan of verdwenen zijn door intensieve begrazing?', Wil Schreijer-Pierik weten. En: 'Bent u met mij van oordeel dat bij het gevoerde en beoogde beheer steeds voldoende rekening moet worden gehouden met eventuele ingrijpende gevolgen voor overige dier- en plantensoorten? Hoe verhoudt het gevoerde 'systeembeheer' zich tot de aanwijzing van de Oostvaardersplassen als Natura 2000-gebied?'

Natura 2000 is het Europese netwerk van natuurgebieden, een internationale variant van de Nederlandse Ecologische Hoofdstructuur. Het gaat om de natuurgebieden die in de afgelopen twintig jaar al zijn aangewezen in het kader van de Europese Vogel- en Habitatrichtlijn. Vooral de Vogelrichtlijn is bedoeld voor de getalsmatige bescherming van individuele vogelsoorten.

Op dit moment is de aanwijzing van Natura 2000-gebieden in Nederland nog in volle gang. In 2007 zijn in Nederland 162 gebieden aangewezen als kandidaat Natura 2000-gebied. De aanwijzing en invulling van het beheer staan daarbij open voor inspraak. Dit jaar moet de procedure worden afgerond.

Begin vorig jaar stond ook het aanwijzingsbesluit voor de Oostvaardersplassen op en voor inspraak. Omdat de Oostvaardersplassen in 1989 als Vogelrichtlijngebied zijn aangemerkt, gaat het document vrijwel uitsluitend over de 'instandhoudingsdoelen' voor vogels als zilverreiger, aalscholver en grauwe gans en de daarbij behorende moerasbiotoop. Een aantal van die aangewezen soorten, zoals blauwborst en paapje, zijn met vele tientallen procenten achteruit gegaan.

Volgens Staatsbosbeheer is dat het gevolg van een weloverwogen strategie. 'Eén van de gemaakte keuzes is dat in de nieuwe, binnenkort gepresenteerde, ontwikkelingsvisie voor de Oostvaardersplassen expliciet gekozen is voor spontane natuurontwikkeling', schrijft de organisatie in een toelichting op de recente discussie over de vogelstand. Staatsbosbeheer kiest daarmee voor een 'ecosysteembenadering' in de Oostvaardersplassen. Niet specifieke soorten, maar ecologische processen zijn maatgevend. 'Het voorkomen van bepaalde plant- en diersoorten is dus geen doel op zich, maar een # soms verrassend # gevolg van natuurlijke ontwikkeling. Dit is overigens geheel in lijn met de doelstellingen voor het gebied vanuit het rijks- en provinciaal natuurbeleid en ook met de basisgedachte van het Europese netwerk van natuurgebieden en de daaraan gekoppelde wet- en regelgeving.'

De vraag is of de Europese regelgeving zoveel ruimte laat om af te wijken van een beleid dat expliciet gericht is op soortbescherming. En of afwijking daarvan geen precedent schept voor andere terreinbeheerders. De antwoorden op de kamervragen moeten daar binnen enkele weken meer duidelijkheid over geven.

Arno van 't Hoog

Bron: Bionieuws / 16 februari 2008

Klik hier voor een overzicht van actuele berichten.

Word donateur van de Heimans en Thijsse Stichting!

Naar boven ^